၁၉၅၅ ခုနှစ် ဆောင်းရာသီ… တကယ်လို့ ကျွန်မ အလုပ်ရှာမရခဲ့ရင် စိတ်ပျက်လက်ပျက်နဲ့ ပြည်တော်ပြန်ဖို့က ကျွန်မအတွက် တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်ရာလမ်းဖြစ်ခဲ့မှာပါ။
Category: ရသ
(၁) Chun Salmon ငါး (၂) Northern Snakehead (၃) ဆော်လမွန်ငါး
ကောင်လေးတစ်ယောက်ဟာ ရုပ်ဆိုးတဲ့ အပြင် စကားက ထစ်သေး။ ရောဂါကြောင့် ဘယ်မျက်နှာက အကြောဆွဲနေတာကြောင့် ပါးစပ်က ရွဲ့စောင်းနေတတ်ပါတယ်။
ငဘရွာကို ချောချောမောမော ပြန်ရောက်သည်မှာ ကံကြီး၍ဟု ဆိုရပေမည်။
လမ်းတစ်လျှောက်လုံး၌ “မီးတုတ် မီးတုတ်၊ ရှို့ရှို့” ဟူသော ကြွေးကြော်သံကို ကာယကံမြောက် အကောင်အထည်ပေါ်အောင် ကြိုးစားရှာသော တို့ဗမာနှင့် ကရင်မျိုးချစ်ပုဂ္ဂိုလ်တို့မှာ တစ်ယောက်တစ်လှည့်စီ သူ့ရွာကိုယ့်ရွာ မီးတိုက်နေကြသည်။