ဂျပန်ကလည်း ငဘကို တစ်ခါထုတ်၍ စစ်ပြန်သည်။
“စိန်နားကပ် ပေး” ဟု ဆို၏။ “ဘယ်မှာထားသလဲ” ဟု မေး၏။
“ဘယ်က စိန်နားကပ်လဲ” ဟု ငဘက ကြောင်တက်တက်နှင့် စောဒက တက်၏။
ငဘ၏ ကျောပြင်ကြီးကို ဂျပန်တစ်ယောက်က ကျိုက်ကျိုက်ဆူသော လက်ဖက်ရည်နှင့် ပက်လိုက်၏။
Category: ရသ
“တစ်ခါဖြင့် ခက်ကြပြီ ကိုသာအောင်ရေ့၊ ကျွန်မတို့သားအမိတစ်တွေမှာ သူမှမရှိလျှင် အကျိုးကြီး နည်းကရောပေါ့၊ ကြည့်လုပ်ပေးပါဦး” ဟု မျက်ရည်စက်လက်နှင့် မိဖော့က ဆယ်အိမ်မှူးကို ပြောလိုက်၏။
တစ်နေ့သော် နှစ်လုံးပြူးသေနတ်ထမ်း၍ လုပ်ယမ်းတောင့်များကို ရှမ်းလွယ်အိတ်ဖြင့် လွယ်ကာ မြို့မှ ရေလမ်းပတ္တရောင်လှည့်လာသော ရဲသားနှစ်ဦးသည် ဖြိုးတုပ်နှင့် သူ၏နောက်လိုက်နှစ်ဦးများပါ ခြံရံလျက် ကွင်းထဲသို့ ရောက်လာကြသည်။
ဂလောက်ဂလောက် ဟု အသံတစ်ခု ထွက်လာပြန်သည်။
အပေါ့သွားတာလား။ ဟာ-မဟုတ်သေးဘူး။ ကရားထဲမှ လက်ဖက်ရည်ကြမ်းကို ပန်းကန်လုံးထဲ ထည့်သံပဲ။
ထို့နောက် ဖိနပ်သံဂေါက်ဂေါက်နှင့် လှေကားဘက်ဆီမှ အခန်းဘက်ဆီသို့ ..