ဝှက်ဖဲ

ဝှက်ဖဲ အပိုင်း(၁)

ကိုယ့်ကို လူတော်တော်များများက “သိပ်လှတာပဲ” လို့ တညီတညွတ်တည်း သတ်မှတ်ခဲ့ကြပါတယ်။ အဲဒီအလှကြောင့်ပဲ ကိုယ်ဟာ ယောက်ျားတိုင်းလိုလိုရဲ့ ခင်မင်ကိုင်းညွတ်မှု၊ ဦးစားပေးမှု၊ ကူညီလိုမှု၊ ချစ်ခွင့်မျှော်လင့်မှုတွေကို ခံယူရရှိခဲ့ပါတယ်။ ဒါကြောင့်ပဲ ကိုယ်ဟာ ကိုယ့်အလှကို အလွန်အမင်း ယုံကြည်သူ ဖြစ်ခဲ့ရတယ်။

ကိုယ်နဲ့ ခင်မင်နီးစပ်ခွင့်ရတဲ့ ယောက်ျားတွေဟာ ကိုယ့်အချစ်ကို မမျှော်လင့်တဲ့သူ မရှိသလောက်ပဲ။ အကယ်၍ ကိုယ့်အချစ်ကို မရခဲ့လျှင်တောင် ကိုယ့်မှာအကူအညီ လိုအပ်တဲ့အခါ အမြဲကူညီပေးဖို့ အဆင်သင့်ရှိနေ‌ခဲ့ကြတယ်။ ဒါဟာ ကိုယ့်ရဲ့ ကံကောင်းမှု တစ်ခုလားလို့တွေးရင် သွေးနထင် ရောက်ချင်တယ်။

ဒါပေမယ့် အမြဲလိုလို ကံကောင်းခဲ့တဲ့ကိုယ်ဟာ သူနဲ့ စတွေ့ကတည်းက ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ကံဆိုးပြီလားလို့ တွေးတတ်လာတယ်။ သူဟာ ကိုယ်နဲ့ ပတ်သက်လာရင် ကျောက်ရုပ်က အဘခေါ်ရလောက်အောင် ငြိမ်သက်လွန်းတယ်။ ကိုယ့်ကို ရင်းနှီးပုံပြပေမယ့် သူ့ရဲ့ ရင်းနှီးမှုက ရိုးစင်းတယ်။ ရင်ခုန်သံတွေ ပါပုံမရဘူး။ သူ့စိတ်ကို သူ့မျက်လုံးတွေကတစ်ဆင့် အကဲခတ်ကြည့်တော့လည်း ဒီအတိုင်းပဲ။ နည်းနည်းလေးမှ လှုပ်ခတ်မှုမရှိတာဟာ အချိန်ကြာလေ သေချာလေပဲ။

ဒါဟာ ဘာကြောင့်လဲလို့ ကိုယ့်အလှကိုယ်အထင်ကြီးလှတဲ့ ကိုယ်က မခံချင်စိတ်နဲ့ အမြဲတွေးမိတယ်။ သူ့ရဲ့ တည်ငြိမ်မှုနောက်ကွယ်မှာ ဝှက်ဖဲလေးတစ်ချပ် ရှိရမယ်လို့ ကိုယ်ရော ကိုယ့်သူငယ်ချင်းတွေကပါ တညီတညွတ်တည်း သတ်မှတ်ခဲ့ကြတယ်။

ဒါပေမယ့် အဲဒီဝှက်ဖဲကလေးဟာ အင်မတန် ယူကျုံးမရစရာ၊ အံ့သြတုန်လှုပ်စရာ၊ ဆိုးရွားလှတဲ့ ဘဝပေးကံတစ်ခုဖြစ်လိမ့်မယ်လို့တော့ ကိုယ်တို့အားလုံး ယောင်လို့တောင် မတွေးခဲ့မိတာ အသေအချာပါပဲ။

စာရေးဆရာမ ပုညခင်ရေးသားထားသော နှင်းဆီရနံ့ ဝတ္ထုတိုများ စာအုပ်မှ ကူးယူဖော််််််ပြသည်။

ရသ

OpenMoreOnline

You May Also Like

ORANGE ဆိုတာ လိမ္မော်သီး မဟုတ်ဘူး။

ORANGE ဆိုတာ လိမ္မော်သီး မဟုတ်ဘူး။ ကမ္ဗလာသီးလို့ပြောရင် ပြန်ငြင်းမယ့်သူတွေ များမှာပဲ။ ORANGE ဆိုတာ လိမ္မော်သီးလို့ ငယ်ငယ်ကတည်းက ကျောင်းမှာသင်ခဲ့တာ။ အဲ့ဒီအတိုင်းပဲ အော်ကျက်ခဲ့တာ။ အိပ်ပျော်နေချိန်နှိုးမေး ORANGE ကို လိမ္မော်သီးလို့ပဲ ပြောမှာ။

ရွှေတိဂုံဘုရားမှ ဘာတွေတွေ့

အမျိုးသားစာဆို ဆရာဇော်ဂျီ ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်မှာ တာဝန်ထမ်းဆောင်နေစဉ်က ဆရာ့ရုံးခန်းကို နိုင်ငံခြားသူတစ်ယောက် ရောက်လာပါတယ်။ ဆရာဇော်ဂျီကို အကူအညီတစ်ခု လာတောင်းတာပါ။

မိုးလင်းလို့ ကြက်တွန်တာ

တစ်ညတာလကလည်း သာတဲ့အချိန်မှာ ကိုအေးနဲ့မအေး လင်မယားနှစ်ယောက် အိမ်ဦးကပြင်မှာ သင်ဖျားကလေးခင်းပြီး အေးအေးလူလူ စကားပြောနေကြသတဲ့။

ဘဝ ပစ်တိုင်းထောင်

ဟောပြောပွဲတွေလုပ်တဲ့အခါ ပရိတ်သတ်ထဲက မေးချင်တာရှိရင်မေးဖို့ ကျွန်တော် ဖိတ်ခေါ်လေ့ရှိတယ်။ နားထောင်သူက ဟောပြောသွားတာတွေအပြင် သိချင်တာ မေးချင်တာလည်း ရှိတတ်တယ်။